BONFIRE NIGHT

Ή ζακυνθιαστί η νύχτα τση φουγγαρίας. Αλλά στο Σεφφαγρό βρίσκουμαι και τι να κάνω, γνοιάζουμε και τους αλλόγλωσους.

Ετούτη τη βραδύα (5 Νοε) γένεται τση επί ... χρήμασι εκδιδομένης (θέλουμε να πιστεύουμε πως έχουμε και ρασοφόρους αναγνώστες) από φωτίες, φουγγαρίες, μάσκουλα. Είμαι σίγουρος πως ο κάθε Ζακυθινός που του αρέσουν οι αναγούλες, θα την απολάμβανε.

Όλα ευτά σε ανάμνηση της αποτυχίας του τραπεζιού / συνωμοσίας για να κάψουνε τσι Κάμερες του Παρλαμέντου / Houses of the Parlament, ανταμώς με τον ίδιο το Ρε / Βασιλιά Ιάκωβο Α΄ (τση Ιγγλιτέρας) και ΣΤ'(των Σκώτων) [James I of England & VI of Scots, Stuart] που θα τις άνοιγε επίσημα. Να σημειωθεί πως ο ψυχικά περιπτωσάρας Γιάκομος Πριμοσέστος, έχασε μωρό παιδί (13 μηνώνε) την καθολική μάνα του τη Μαρία τη Ρεγγίνα των Σκώτων (Mary Queen of Scots) με τη συνδρομή του προτεστάντη πατέρα του.

Σημειώστε πως κανονικά οι φωτίες ανάβανε παραμονάδες των Αγίων Πάντων (31 Οκτ.). Και πάλι ήταν κατάλοιπο από την κέλτικη γιορτή του Samhein, οπού στις φωτιές καίγανε κόκκαλα ζώων για να ξορκίσουν τα κάκα πνεύματα που έρχονται με τον βαθύ χειμώνα.




Προταίτιος του τραπεζιού ο Guy Fawkes (τον βλέπετε παραπάνω με την παρέα του), ο οποίος είχε αναλάβει να βάλει φωτία στο πόλβερε / μπαρούτι. Τον επιάσανε όμως και μετἀ από μαρτύρια αβάσταχτα ομολόγησε τους συνενόχους του, οι οποίοι όμως ήταν ήδη πιασμένοι ή νεκροί. Καταδικάστηκαν βέβαια στην τιμωρία επί εσχάτη προδοσία να τους κρεμάσουν, αφού οδηγηθούν στην κρεμάλα συρμένοι πάνω σε μια ξύλινη σχάρα -εγενόσουνα τάταλο, κι έτσι οι αντιστάσεις ελατώνονταν, αλλά και τράβαγες τα πάνδεινα ήδη ζώντας σου- και μετά να τους τεταρτιάσουν και να τους αποκεφαλίσουν (hanged, drawn and quartered). Το δίπλα χαρακτικό δείχνει τους συνεργούς του Guy στα μαρτούρια τους. Ο ίδιος γλύτωσε το τελευταίο μέρος, γιατί έπεσε και τσακίστηκε καθώς ανέβαινε στην αγχώνη.

Οι γενικολογούντες κριτές της θρησκείας θα μιλήσουν για θρησκευτικές διαμάχες και θα καταφερθούν ενάντια στο "όπιο του λαού" ("Die Religion ... ist das Opium des Volkes" dixit Marx). Όμως μόνο η αφορμή για το τραπέζι / συνωμοσία ήταν οι επιφανιακά δογματικές των Ρωμαιοκαθολικών τραπεζάντηδων με το Προτεσταντικό κατεστημένο. Οι διαφορές ήταν ουσιαστικά πολιτικοκοινωνικές και πολιτιστικές. Γιατί οι συνωμότες ήταν βασικά από το Βορρά (Yorkshire) που πάντα ήθελε να κάνει το δικό του και δεν χώνευε τον συγκεντρωτικό Νότο. Σας θυμίζει κάτι;




Και το δόγμα το ορίζει ο εκάστοτε δυνάστης, γνωρίζοντας πως οι δογματικές διαφορές είναι επιζήμιες για την τάξη και ακόμα και τη συνοχή του κράτους. Έτσι και τις Οικουμενικές Συνόδους αρχής γενομένης από την Α' τση Νίκαιας ο αυτοκράτορας τις συγκαλούσε και για το καλό της αυτοκρατορίας τις συγκαλούσε.

Τα λἐει πολύ καλά ο κλεινός Ουμπέρτος (Ecco) στο "Baudolino" του, όταν ο ομώνυμος ήρωας απαντάει πλάσματα που δεν τους παραξενοφαίνεται που εκείνοι έχουν τα μάτια και το στόμα στην κοιλιά και οι γειτόνοι τους ένα πόδι και πάει λέγοντας. Τους παραξενοφαίνεται όμως που είναι μονοφυσίτες και οι άλλοι μονοθελήτες και οι άλλοι δοκίτες και τράβα κορδέλα.

Ὄ,τι επήγε να κάνει ο Guy και η παρέα του είναι ένα τρανό παράδειγμα για το τι είναι ικανό το ανθρώπινο μυαλό να συλλάβει, αντίς καταλάβει πως του πειράζουν τα θέσμια, εκείνα που καταλαβαίνει πως είναι η πίστη των πατεράδων και των μανάδων του. Ίσως οι όσοι Ζακυθινοί πρέπει να του κάνουμε μία στάτουα / άγαλμα και να τη στήσουμε στην κουφάλα μίας ντόπιας στον Άη Λύπιο.**



Σημασία έχει ότι η ιστορική μνήμη, όσο κι αν είναι προβληματική, παραποιημένη ή και ακόμα χαλκευμένη, παίζει σημασία στην καθημερινότητἀ μας. Και αυτή εδώ η χώρα όπου με έφερε η τύχη μου, θυμάται. Και θυμάταιι μεγάλους και μικρούς. Και η συλλογική μνήμη της δεν περιορίζεται σε εθνικ(ιστικ)ά παραλληρήματα μία ή δύο βολές το χρόνο. Ο βλέπε άνω υπήρξε ένας γιατρός που μετάφρασε ένα βιβλίο για την ανισοροπία και αξιώθηκε να ξεγεννήσει τη μετἐπειτα βασίλισσα Βικτώρια. Στον νησί μας είχαμε αρχηγό κράτους με διπλωματική αποστολή στην ίδια την αυλή του Γεωργίου του Δ' (ακόμη ως Πρίγκιπα Αντιβασιλέα Prince Reggent) και δεν του έχουμε αφιερώσει ούτε μία ρούγα.**

Κι έτσι και το πιο γνωστό τραγουδάκι της μέρας ορίζει:

Remember, remember the Fifth of November,
The Gunpowder Treason and Plot,
I know of no reason
Why the Gunpowder Treason
Should ever be forgot.


* Αν με διαβάσεις, Νοne, ίσως καταλάβεις γιατί εφτάσαμε τα 100 τόσα σχόλια για τον Αποστόλη.

** Όλως τυχαίως ευτός ο αρχηγός λεγόταν Φοσκάρδης (conte Demetrio Foscardi, Presidente del Statj Uniti Jonj, 1828-1830). Εφαντασιώθηκα κι εγώ μια πλάκα στη μνήμη του, αλλά η σχετική αρχή μόνο που δε με ... πλάκωσε. Αλλά βλέπεις δεν κάνανε καταλείψεις στις μέρες του να πάει να μπλεχτεί με τα παιδοβόλια.


Τα χαρακτικά από το σχετικό άρθρο της wikipedia, όπως και το κόνισμα του Μιχαήλ Δαμασκηνού, από το Σιναϊτικό μετόχι τση Κάντιας (φωτό από wikipedia). Η φωτό του David Daniel Davies από εμέ τον ίδιο, τραβήχτηκε τις προάλλες.

ALL HOLLOWS' EVE

Βασική πριντσίπιο / αρχή του μπλόγκου αυτού είναι να σκεύεται, να συλλογιέται και να γράφει ζακυθινά. Το λέει και η προμετωπίδα μας. Αλλά κάτι που το "Λεξικό" του Ζώη είναι δυσεύρετο, κάτι που τα πάντα γέγονα τοις πάσσι, το πόστο ευτό είναι αλλαξοπιστημένο. ΄Η σχεδόν αλλαξοπιστημένο, όπως θα δείτε στο τέλος (RESPICE FINEM, εγώ ρωμιάνος γεννήθηκα και ρωμιάνος θα πεθάνω).

Κατά πως μας λέει η Wikipedia στο σχετικό άρθρο*, το Halloween (κάποτε spelled Hallowe'en), είναι ένας ετήσιος εορτασμός στις 31 ... δεκάτου (dixit συντρόφισσα Μαρία).Το Halloween ως όρος αποτελεί παραφθορά του ALL HOLLOWS' EVE, παραμονή παναπεί της ημέρας Όλων των Ψυχών με ρίζες στο Samhain των Κελτών και την εορτή των Αγίων Πάντων της Δυτικής Χριστιανοσύνης -η Ανατολική τη γιορτάζει μία Κυριακή μετά την Πεντηκοστή.

Εκ των ων ου άνευ του εορτασμού είναι και η κολοκύθα - φαναράκι (Jack o' Lantern).

Ο don Basilio βρέθηκε σε έναν εορτασμό της μέρας ή μάλλον της βραδύας, οπού διάφορες κολοκύθες εβγήκανε ινκάντο / δημοπρασία υπέρ ενός πολιτιστικού συλλόγου. Θυμίζω οτί ινκάντο εκάνανε και στα χωρία μας για τις οικονομικές ανάγκες των πανηγυριών. Πέρσυ α δε σμπαλάρω, κάτι αθεόφοβοι σε ένα χωρίο εκάμανε ινκάντο μετά το πρετσισίο / λιτανεία της Λαμπρής... Γι' αυτό τις αναβιώσεις τις αντιμετωπίζω με σκεπτικισμό.

Τέλος πάντων, σας αφήνω να γοδέρετε / απολαύσετε τσι κολοκύθες και να μη με αρχίσετε τσι κολοκυθίες ...


Στη σειρά αραδιασμένες. Ο Φρέντυ κι η παρέα του.


Ναι ο ίδιος, από τον εφιάλτη στο Elm street.


Εδώ η εικόνα είναι σαν κι εκειές στα ψυχιατρικἀ τεστ (αχρείαστα νάναι). Ή μία νυχτερίδα από το πουθενά ή τα μούτρα ενός σκελετοὐ. Διαλέχτε και πάρτε.


Αυτός ο ιππότης αδικήθηκε από την επιτροπή (μου έβγαλε το λάδι να τον φωτογραφήσω. Και όχι δεν χλιμίντραγε το άλογο, τα κεράκια του ήταν λειψά).


Κι άλλες κολοκύθες...

\
Μία μάισσα. Φορέθηκε στις μέρες που πέρασαν.


Λύκος (μαύρος και κακός του πατέρα του καημός. Πώς λέμε αρνάκι άσπρο και παχύ της μάνας του καμάρι; Ε καμμία σχέση.).


Ένας γάτος (προφανώς μαύρος).


Πολλές κολοκύθες σου λέω.




<=== Βέβαια, επειδή ο Ζακυθινός βλέπει ακόμα και το καμπανίλε του Σαν Μάρκοτση Βενετίας και λέει, "ίδιο το εκάμανε με του Αγίου μας", εμένα σαν ακούω Αγίων Πάντων ο νους μου πάει στον αδικοχαμένο ναό των Αγίων Πάντων και το εμβληματικό του καμπαναρίο που έκανε για χίλιες μπάντες. Το τελευταίο το ματαχτήσαμε κολητά στην Πισκοπή / Μητρόπολη με δαπάνες του "Πεταλούδα" και των Θεοδόση. Ο οποίος ναός εκάηκε αλλά μπορούσε να έχει την τύχη της Αγίας Μαύρας. Ας όψονται οι κορπέβολοι / ένοχοι (Η φωτό του 1928 από το υποδειγματικό ψηφιοποιημένο αρχείο του ΕΛΙΑ).

ΠΙΣΤΡΟΦΙΑ

Σαν σήμερα τα πλεούμενα από τσου Κουρτζολάρους (Σκρόφες) εφτάνανε στο Τζάντε, μετά τη γκλοριόζα βιτόρια τσι εφτά. Γλέπεις ήτουνα κι οι γκαλεάσες που επηγαίνανε αργά. Βέβαια, οι δικές μας οι γαλέρες τση Κομμουνιτάς με τον Κουτούβαλη, η "Nostra Signora" του Μουντίνου, η "Giuditta" του Μάρκου του Σιγούρου και η κάθου γύρευε πως τη λένε του Νικολού Φοσκάρδη, ήταν "σότιλε", ελαφρές.(1)*



Βλέπετε, όμως, τι τραβάει κι ο καψερός ο φανταστικός σοπρακόμιτος ο Βικεντιανός - Νταβιτσέντας του Κόντε των γραμμάτων, για να γυρήσει με τέτοιο καιρό. Κι από λίγο να χάσει και το Μώρο του (1).



Λέοντας σα σήμερα, θυμίζω πως η Μπατάλια εγίνηκε τσι εφτά. Ανήμερα παναπεί τση Αγίας Γκιουστίνας, μεγάλη η χάρη τση, όπου την είχαμε και στο Κάστρο.(2) Αλλά ήτανε ακόμα style vechio, αφού το Γρηγοριανό το "νέο" δεν είχε καθιερωθεί ακόμα ούτε στην ίδια την Ιταλία -και για τσου Βενετσιάνους, ειδικά στο Stato del Mar, δεν εκαθιερώθηκε ποτέ. Βάλε τις 13 μέρες που μας χώρίζουνε, μία κι άλλη έρχεται η σημερινή. Γιατί κατά πως λένε τα ντιάρια και τα ντοκουμέντα, στο Τζάντε η φλότα αριβάρισε τσι εννιά ή δέκα του μηνού. (2) Του ... δεκάτου.(3)



Ξέρουμε πως η Nostra Signora di Zante του Nicolò Mondini (sic) ήτανε στην αριστερή πτέρυγα υπό τον Agostin Barbarigo (έχει ο καιρός γυρίσματα), και η Giuditta di Zante του Marino Sicuro (sic), στο κέντρο υπό την ίδια την ετσελέντσα του τον Don Juan de Austria. Για τση Κομμουνιτάς και του Φοσκάρδη ψάχνουμε στις ανώνυμες βενέτικες γαλέρες.(4)

Τα πιστρόφια γιορταστήκανε με φέστες και μπανκέτες. Έτσι και οι Persiani επαιχτήκανε από "ευγενείς νέους" [sic Δε Βιάζης] -μία χαρά τα λέει ο σορ κόντες, τι σόι αρχοντόπουλα ήταν ευτά στα ξωφλήματα του 1500. Μηγάρις θα τα παίζανε "αγενείς νέοι", να γυρνάνε στο ακροατήριο και να τσου βρίζουνε, αλιμουντρωμένοι με ... τρυγία; Στο κάτω - κάτω τση Γραφής, δεν ήταν δα ομιλία καρναβαλίσια, σαν κι εκειές που παίζουνε οι βουρδούλοι ανήμερα Βαγιώνε και θέλουν να μας πείσουν ότι αναβιώνουν έθιμα. Το Ρεγκιμέντο ήτουνα μπροστά και στα 1571 το Ρεγκιμέντο εμέτραγε.(5)



<=== Οι άρμες ενός μπάρμπα του τότε Πρεβεδούρου μας (Paolo Contarini, ουδεμία σχέση με ορεινή κοινότητα του νησιού), ο οποίος μπάρμπας υπήρξε ντόζες. Όπως και κάμποσοι άλλοι Contarini.


Βέβαια ήταν ελεύθερη απόδοση του Αισχύλειου δράματος. Και χωράει πολλή κουβέντα για το αν επαιχτήκανε ξαπόστα για τα πιστρόφια τση φλότας, ή ήταν από τα μπρι έτοιμοι να την παίξουνε, ή τελικά την επαίξανε μετά από τη σχετική του Σενάτου το Φλεβάρη του 1572. Πάντως επαιχτήκανε, αυτό μετράει.(6)

Το "μπαρμπέρεμα" των Τούρκων εχαιρετίστηκε σε όλη τη Δύση ως νίκη σημαδιακή. Και με αυτό η Σάκρα Λίγκα εφινίρισε ... in gloria. Στο μεταξύ, επρολάβανε να ζωγραφίσουνε μικροί και μεγάλοι τη γκλοριόζα μέρα. Από τον δικό μας τον Ανώνυμο και τον Γκρέκο, μέχρι τον Τιτσιάνο και κατόπιν τον Τιέπολο -άσχετα, αν στο σχετικό άρθρο για το τρισάγιο, η κατά τ' άλλα κλεινή ΗΜΕΡΑ επροτίμησε τη ... ναυμαχία του Ναυαρίνου για εικονογράφιση. Και επ' ευκαιρία, η Κυρά η Λαουρένταινα τότες είχε δική τση εκκλησία στο Κάστρο και ουδεμία σχέση με ... βόιδα. Το Βόιδι είχε δικό του μοναστηράκι του Άη Γιώργη, γι' αυτό και το λέγανε Scoglio San Giorgio. Αλλά που μυαλό. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος αν τα περί Λαουρένταινας και ελπίδων των Ζακυνθινών του τότε οφείλονται στη σκάλα του ... Μιλάνου, αλλά ο ανώνυμος αρθρογράφος δεν μας πληροφορεί σχετικά.(7)

Μία από αυτές τις φαμόζες πιτούρες βρέσκεται και στο National Maritime Museum τση Μεγάλης Βρεττανίας στο Greenwich. Αυτή φιγουράρει παραπάνω. Ίσως είναι και η γνωστότερη μη αλληγορική παράσταση. Στο καπολαβόρο αυτό μπορεί κανείς να διακρίνει και τη γαλεάτσα του εξώφυλλου των δύο πρώτων τόμων του "Περίπλου" του μακαρίτη του Κόντε, λίγο πριν στρίψει. Η μακέτα του εξωφύλλου είναι του μακαρίτη του σορ Χρηστάκη του Ρουσσέα. Ο πίνακας είναι ενός H. Letter. Κι επειδή έτερος εξ ετέρου, κι ο Letter αντέγραψε χαρακτικό του Martin Rota (1572). Όχι, να μη μας λένε πως μόνο ο Κουτούζης μας κι ο Καντούνης μας επιτουράρανε με στάμπες.(8)





Μινούτσιες

1. Για το ποίοι ήτανε οι Σιγούροι τω καιρώ εκείνω βλ. τις εργασίες της Maria Fusaro. Οπού είχανε δικό τους εμπορικό εκπρόσωπο στη Λόντρα και εκαταφέρανε να τον διορίσουνε και κόνσολα. “Coping with transition. Greek merchants and ship owners between Venice and England in the sixteenth century” και “Coping with transition. Greek merchants and ship owners between Venice and England in the sixteenth century”, "Les Anglais et les Grecs. Un réseau de coopération commerciale en
Méditerranée vénitienne", στα www.eh.net/XIIICongress/cd/papers/10Fusaro90.pdf - www.cairn.info/load_pdf.php?ID_ARTICLE=ANNA_583_0605

Η "γοργόνα" της Giuditta ή εξελλ. Ιουδίθ και οι Σιγουρέικες άρμες είναι από την υποδειγματική σελίδα του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ. Να είναι καλά η Κυρία - το κάπα κεφαλαίο- Κατερίνα Ιω. Δεμέτη. Φυσικά, το άλλο καθίδρυμα με τους κρατικούς πόρους που έχει και τον εγωϊστικό τίτλο ΜΟΥΣΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ δεν αξιώθηκε ακόμα. Ε τι να σου κάνει ακέφαλο και κωλοβό, γιαμά. Ενώ αντίς είχε κεφάλι ... φτου Κύριε φυλακή τη στομάτη μου.

http://www.museumsolomos.gr/


2. Διον. Ρώμα, Ο ΣΟΠΡΑΚΟΜΙΤΟΣ, τομ. 1-2, Αθήνα: Εστία, 1999 β΄ εκδ., κεφ. 1:1 "ΤΑ ΠΙΣΤΡΟΦΙΑ". Το πορτραίτο του Κόντε από την παραπάνω ιστοσελίδα του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ, έργο του Ανατόλη Λαζαρίδη (1983).

3. Κι έτσι ονομάζαμε κάποτες τη Σαρτζάδα, Strada Giustiniana: από την αγία κι όχι από την οικογένεια Τζουστινιάν - Ιουστινιάνη Giustinian. Η τελευταία στο πρόσωπο του frater Johannes, ο οποίος υπήρξε Cavalier Gerosolimitano, διαχειριζόταν ανάμεσα σε άλλους ναούς τη Sta Anna dal Zante et S. Zorzi dalla Cefalonia dell’ordine di Gierosolimitani. Έτσι ήταν και γνωστή ως Αγία Άννα του Φρατζουή, ή στην Κο(υ)μμενταρία. Κατόπιν πέρασε in feudo στους Φοσκαρδαίους που την ανακαινήσανε στο ρίτο γκρέκο, και μετά από αυτούς στους Ζέζα. Από τους τελευταίους την αγοράσανε οι Κόκλα -Μπαζά. Πώς λένε οι Βενετσιάνοι Libreria Marciana = Μαρκιανή Βιβλιοθήκη; Ε τάλε κουάλε. Άσχετο τώρα τι μας λέει ο "Κατάλογος" του Μουσείου, όπου τόσα ξέρει, τόσα λέει λόγω ... "κακής ενημέρωσης του αρχείου" -και αυθαίρετης ερμηνείας των πηγών (Μυλωνά 1998: 128-29, αρ. 25).

4. Βλ. By Kenneth M. Setton, The Papacy and the Levant (1204-1571), p. 1086 [Πλήρως αναγνώσιμο ως google book).

5. Kατά πως μου τον είπε μια "συντρόφισσα", για ν' αποφύγει το χου αντί του κου. Ου βουρλισία. Αλλά γύρευε τι ξύλο είθε να είχε φάει η καψερή κάποτες, όταν εμείς είχαμε την ευλογία του Παπακωνσταντίνου -ζακυνθιαστί βλογιά.

6. “Las Galeras de Lepanto: Base de datos de las Galeras que participaron en la Batalla de Lepanto (el 7 de Octubre de 1571)” και “Battle of Lepanto order of battle”, Wikipedia, the free encyclopedia . Πρβλ. και “Battaglia di Lepanto (ordine di battaglia)”, Wikipedia, l’enciclopedia libera .

7. Τι σόι ομιλίες επαίζανε, τόμου σε λίγο θα πηγαίνανε να ακούσουνε το "Ιδού ο Νυμφίος", μωρές κουμπάροι; Και στον ίδιο τόπο, αφού τα πλατώματα είχανε ακόμα ούλα εκκλησίες. Και οι εκκλησίες ακόμα είχανε εκκλησίασμα. Αλλά άλλο ομιλία καρναβαλίσια κι άλλο θρησκευτικού θέματος. Άλλο "Οι Γιαννιώτες" κι άλλο "Η Θυσία του Αβραάμ". Και δεν έχω αντίρρηση να παίζετε ανήμερα Βαγιώνε και την Κυρά μας τη Μαμή. ΑΛΛΑ ΜΗ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΜΕΤΑ ότι ΑΝΑΒΙΩΝΕΤΕ έθιμα. Γιατί θα πάθω εκειό που έπαθε κι ο πικολίνος Kόντες στον πρώτο του εκλογικό λόγο.

8. Πλάτων Μαυρομούστακος, "Η παρασταση των Περσων του Αισχύλου στη Ζάκυνθο το 1571: Νέα ερωτήματα για ένα παλιό αίνιγμα"

http://www.cup.gr/Downloads/PDF/spathis_ eisagwgh.pdf

9. Η Ζάκυνθος τιμά τη “Ναυμαχία της Ναυπάκτου” Ημερομηνία Δημοσίευσης: 15 Οκτωβρίου 2009 http://www.imerazante.gr/politismos/milaneio-mouseio-1510/

10. http://www.nmm.ac.uk/collections/explore/object.cfm?ID=BHC0261&picture=1content


* Ο Don Basilio δεν έχει βρει ακόμα λύση για το πως μετατρέπονται αυτόματα οι σύνδεσμοι - links. Αν όμως αντιγράψετε τα urls στην αντίστοιχη γραμμή, θα σας έβγει η σελίδα μία χαρά. Αν κανένας άγιος τον διαφωτίσει πως γένεται, θα είναι υπόχρεος.

ΟΡΣΕ

για δέκα Λουμπαρδιανούς ...

Ακούστε τη νόνα Πεπίνα στο

http://www.youtube.com/watch?v=jncZWKcurtw&feature=related

γιαμά και ξεχάστε τη γλώσσα. Μείτε να το τραγουδάγανε στον Άμμο ...

Και μετά ακούτε και την παρέα στου Σταμίρη

http://www.youtube.com/watch?v=8Z8M8X8sSK0&feature=related

Μωρέ καλά έκαμα πέρσυ τη Λαμπρή και ενώ έριξα δάφνες σε μνήμα τσίμα τσίμα του γέρο Ντάντου, σ΄ εκειόνε δεν έριξα. Οπού να τον έχουνε στο ίδιο καζάνι με το Bajamonte να τσου σιγοβράζουνε στον αιώνα τον άπαντο.

Στη φωτό ο ... εβαγγελίστας που μας έστειλε το Κοινοβούλιο της Προστάτιδος Ανάσσης. "Πενσάτε μέλλιο. Κι έλεγε το βαγγέλιο".

από http://encyclopedia.farlex.com/Gladstone,+William+Ewart

Κι εγώ εμιγκράντες ... http://www.youtube.com/watch?v=eIw4GKqGU7I

Ένα πρωϊνό σουλάτσο στη ΒΟΡΕΙΑ ΑΓΓΛΙΑ

Για χάρη ενός φίλου που την Κυριακή έχει τη γιορτή του (τ' αγίου Λουκός λουκάνικα γαρ), ο don Basilio -έχοντας κλείσει μια αρκετά εποικοδομιτική 7αδα στον κλεινό Σεφφαγρό- εβγήκε σουλάτσο να μαώξει φωτογραφικά φιόρα. Ας τα γοδέρει κι η αφεντιά σας -όσοι ακόμα κάνετε τον κόπο να τον παρακολουθείτε.


CROOKES PARK: Βίστα 1.


CROOKES PARK: Βίστα 2.


CROOKES PARK: Βίστα 3.


Ορτανσίες κόκκινες
(που να τα καταφέρει η νόνα μου, ο Θέος να την αναπαύει, να αναστήσει τέτοια φιόρα, οπού είθε να ξεράνει το πηγάδι και τη στέρνα ανταμώς).


Και πάλε ορτανσίες κόκκινες


Ετούτες είναι λουλακιές


Ε πράμα σκουλαρίκια ...


Οι τοίχοι εκτός από αυτία έχουν και ζωή


Ετούτο δεν ξέρω πως το λένε, αλλά είναι γκουστόζικο

MIA KAI KAMMIA

O don Basilio κατέβηκε για δύο 7αδες στο Τζάντε και νετάρησε να παραμείνει στην Ελλάδα κοντά δύο μήνους. Τα ψέμματα όμως τελειώσανε. Κι αύριο πετάει και πάλι μακρύα. Ήταν όντως μία αναψυκτική παραμονή, η οποία με τη βοήθεια των φίλων ήταν πάρα πολύ όμορφη. Εγέλασε, εκολύμπησε, επάντρεψε κι έψαλε μία καλή φίλη και εψήφισε, συμβάλλοντας στο 10 %. Αρχή και τέλος της διαμονής ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος, στον οποίο όλοι οι Ζακυθινοί χρωστάμε. Το post αυτό του το αφιερώνω.


Αντίδραση Ζακυθινού στα ωράρια της Δημοτικής Πινακοθήκης. Σα να λέει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει ή να παρατήσουνε τις δουλειές τους ή να χάσουνε το πρωινό της Κυριακής. Ή οι μαθητές να κάνουν κοπάνα (ζακυνθιαστί γανιό).


Ο (σωστός) Ζακυθινός και στο Κολωνάκι Ζάκυθο βλέπει.

Από τον άγιο Κωνσταντίνο Ομονοίας. Του δικού μας Ανδραβιδιώτη.


Η Αρμένικη Εκκλησία κοντά στην Πλατεία Κουμουνδούρου. Άλλο ένα μνημείο καταπλακωμένο από γειτνιάζοντα ξεράσματα. Η καλύτερη απόδειξη πως καλά λυσσάει ο Vertzak, για όσα γίνονται στο Μετόχι του Αγίου.


Δύο Ζακυθινοί φίλοι έξω από εκκλησία του Ψυρρή (άγιος Δημήτριος Χριστοκοπίδης)

ΟΥΦΟΥ

Και για τους μη μιλημένους, όχι δεν αναφέρομαι στην γενική του UFO, το Ούφο, του ούφου, το ούφο. Ακόμα στο Τζάντε μας σαν θέλουν να πουν ότι δεν έμεινε τίποτα
"Μωρές δεν έμεινε ούφου", λένε. Η πλήρης παρόλα είναι "Ούφου ντου λούφου", όπως "Να πάει ούφου ντου λούφου". Και τι να σημαίνει άραγε; Ο πολύς μας Ρώμας, κάπου στον Περίπλου, θέλει να πιστεύει ότι πρόκειται για παραφθορά κάποιας ατάκας του στρατάρχη Johann Matthias von der Schulenburg -εκειόνε, όπου του κάμανε τη στάτουα τσι Κορυφούς, όπου είχε το γενικό πρόσταμα κατά το ασέντιο του 1715.

Μα κάτι δε μου πήγαινε καλά. Και καθώς εδιάβαζα ΤΟ ΒΗΜΑ online (Το πολυτάραχο παρελθόν της βασιλικής του Αγίου Πέτρου // Εnric Gonz lez | Τρίτη 11 Αυγούστου 2009) επέτυχα τα παρακάτω:

"Για τον σκοπό αυτόν [τη συντήρηση της Βασιλικής] εξακολουθεί να υπάρχει η Φάμπρικα Σάνκτι Πέτρι, η «εταιρεία» που εκτελούσε τα έργα της κατασκευής. Σημάδευε τα υλικά της με τα αρχικά ΑUFΑ (Αd Usum Fabrice), που σήμαινε ότι ήταν απαλλαγμένα από φόρους. Η λέξη «auffo» εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη και σήμερα στην αργκό της Ρώμης, και χρησιμοποιείται για τους τρακαδόρους, για όσους δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ποτέ".

QED φρονώ.


http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=282889&dt=11/08/2009

http://en.wikipedia.org/wiki/Johann_Matthias_von_der_Schulenburg