Είπαμε κι ο Άγιος φοβέρα θέλει, αλλά εμένα προσωπικά μου έχει καμωμένα πολλά θάγματα...
Καιρός είναι να τον τιμήσω.
Και για να σοβαρέψω και λιγάκι, αφού όλοι είμαστε άγιοι κατά μίαν έννοια, ο καλός φίλος μου Διονύσης Βερτζάγιας -όπως και πολλοί άλλοι που θα τιμήσω με την ώρα τους- εμένα με έχει γοητεύσει με το φιλότιμο, την προθυμία του και το κουράγιο του να μάχεται για μια Ζάκυνθο που όλοι αγαπάμε θαρρώ, ακόμα κι όταν αυτή -χωρίς να το θέλει μας πληγώνει...
Θα χαρώ τις γνώμες σας φίλοι και φίλες!
0 σχόλια:
Ανάρτηση Σχολίου