
Ή "ΞΥΠΝΑΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ"
Μια επιστολή του Don Basilio προς τον φίλο του τον Νεο-Εγώ.
“Φίλτατέ μου αφέντη,
”Καταπώς σε ενημέρωσα στην τελευταία μας επικοινωνία, εκπλήρωσα την επιθυμία μου και ”ανέβηκα να ιδώ τσι φωτίες τση Αγίας στο Μαχαιράδω-ν. Ύπνο δεν ετόλμησα να αγκαλιάσω, μη ”πάει και με κρατήσει στον κράββατο. A proposito, ο καλός φίλος μου ο Άγιος V είχε αναλάβει να ”παρουσιαστεί στον τυχόντα μου νύπνο και να με ειδοποιήσει για την ώρα. Μια που τ' αναφέραμε, ”ο μόνος αντετιαδόρος από τ' αφάλι τση Χώρας που συνάντησα στην Αγία, ήταν ο καλός μας ”φίλος. Κανένας άλλος, αφέντη μου: οι δι' ευλόγους αιτίας και οι άνευ κατάντησαν να είναι ούλο ”και περισσότεροι, μέρα τη μέρα, μήνα το μήνα, χρονιά τη χρονιά.
”Να σημειωθεί πως δεν εκατάφερα να πείσω κανέναν από τους γύρω μου να μ' ακλουθήσει. Μόνος ”επήγα. Ο Άγιος εμφανίστηκε ομπρός μου αντίς ετέλεψε το πρετσισίο -το που ήτουνα μπρι ο Θέος ”και η ψυχή του... (Κάποιοι λένε ότι τον είδανε στο σπίτι του κόντε Θώκου του Λογοθέτη, άλλοι ελέγανε ότι ακλουθούσε το πρετσισίο. Κάθου γύρευε μα Νικολό καρτέρειιι).
”Καλέ μου Νεο-Εγώ σε θυμήθηκα πολλές φορές και ανακάλεσα τους χαρακτηρισμούς που σου ”έδωκα σαν υπερβολικό. Που είσαι μεν, αλλά όχι πάντα δε. Όχι πάντα και κυρίως όχι όταν αφορά ”το “ιμιτατσιόνε πανηγύρι τση Αγίας”.
Τώρα, αν είναι ή δεν είναι πρέπει να ζηγιάσουμε τα υπέρ ”και τα κατά όσον αφορά:
σκηνικό
ΥΠΕΡ. Η εκκλησία γοργοφτιασμένη και προσωρινά διακοσμιμένη με παλαιά κονίσματα.
ΚΑΤΑ. Η εκκλησία αδειανή από εκκλησίασμα.
ΑΝΑΜΕΣΙΣ. Ο κόσμος γύρω από την εκκλησία όχι λίγος μα ούτε πολύς.
εκτελεστές
ΥΠΕΡ. Ο παπα-Φωτεινόπουλος πολύ καλεικέλαδος και ιεροπρεπής, ο εφημέριος ευγενικός και με προθυμία.
ΚΑΤΑ. Οι ψαλτάδες οι παραδοσιακοί απόντες. Ως συνήθως, όπου δεν πολυφαίνονται. Οι παρόντες με το ζόρι είπανε δοξολογία ζακυθινά -ούλα τα άλλα μωραϊτάλε με σεγόντα κολυτά στις καταλήξεις. Η δικαιολογία της άγνοιας γνωστή: τα ζακυθινά θέλουν φωνές. Δηλαδή εμείς που είμαστε έδεκει φωνή δεν είχαμε;
“δράμα”
ΥΠΕΡ. Η μπάντα έκαμε το αντέτι και επέρασε μέσα από την εκκλησία.
ΚΑΤΑ Αντίς μπάντα, ήτουνα μια μπαντίνα με παιδία. Είπαμε, κάποτε είπαν πως την έγραψαν παιδιά, αλλά όχι κι έτσι.
ΥΠΕΡ. Οι φωτίες εκαήκανε.
ΚΑΤΑ. Εκαήκανε άστοχα στην αρχή, λες και βρεσκόμαστε στη Λαμία με το στρατόπεδο να έχει στο μότο του το ΑΡΧΗ ΗΜΙΣΥ ΠΑΝΤΟΣ, εκαήκανε μπούρδου μπούρδου μήτε να είχαμε να κάμουμε Γκλόρια και ετρώγαμε προφητείες και ΚΥΡΙΩΣ ήταν επικύνδινες για κόσμο και κτήρια.
Α ΠΑ ΠΑ ΠΑ ΡΑ ΔΕ ΚΤΟ.
ΥΠΕΡ. ΤΟ πρετσισίο εγίνηκε.
ΚΑΤΑ Εγίνηκε χωρίς ουρανό. Εγίνηκε με ένα καπίτούλο τοτσουλάκι μήτε σάισμα και με εικόνα της Παναγίας βρεφοκρατούσας. Το καπίτουλο φέρει αποκλυστικά τον Άγιο/α της εκκλησίας και στη Ζάκυνθό μας ήτανε εντυπωσιακών διαστάσεων. Εγίνηκε την εθνική σημαία ίσα κι όμοια με μια μπαντιέρα ρόζα που μοστράρουν για σημαία τση Εκκλησίας και έχει και το ακρονήμιο ΒΒΒΒ ήτοι Βασιλεύ Βασιλέων Βασιλέαν Βοήθει. Να χε... μές στο δημοψήφισμα παναπεί.
”Καλέ μου Νεο-Εγώ, προσπαθώ να ζηγιάσω τα παραπάνω ΥΠΕΡ και ΚΑΤΑ να ιδώ τελικά που ”είχες δίκιο με τη γκρίνια σου και αδυνατώ να βγάλω συμπέρασμα.
”Σε παρακαλώ βοήθησέ με,
”Η Αγία βοηθειά σου,
”ο φίλος σου Don Basilio.
ΥΓ
Έφτασα ότι εξεκίναγε ο όρθρος. Οι καμπάνες οι γλυκές ανακατώνονταν με εκείνο το αναθεματισμένο γερμανικό πνευστό που κυρίευσε την ύπαιθρο των πάλαι Οθωμανικών επικρατειών. Εκρατήθηκα. Άνθρωποι είπα μέσα μου που αρέσκονται στα δικά τους. Παραπέρα μόροι επουλάγανε μαϊμούδες. Δεν παραξενεύτηκα. Οι αιώνες αντιγράφουσιν αλλήλους.
φωτό από http://alexandros-akestor.blogspot.com/2007/12/blog-post_2718.html
3 σχόλια:
Αγαπητέ Don Basilio,
Ούλα καλά γινομένα κι εύχομαι ολόψυχα, να αξιωθείς να πας και του χρόνου αλλά πέσμου να χαρείς... πρόκειται να ξαναγένει όπως ήτουνα;
Όσκε μάτια μου, ότι έγινε έγινε, αλλά κοιτάμε να ιδούμε και τι θε να γενεί. Και αντίς γενεί να είναι καλά καμωμένο.
Προσκυνώ τη χάρη σου και ευχαριστώ που αξιώθηκες να γράψεις, όχι σαν κάποιους κάποιους αγίους ή μη που τσου πωνεί το χέρι από τα θάγματα, Θε μου και σχώρα με.
Ωραιότατη η ανταπόκρισή σου Don! Kαι λογοτεχνικώς ευρηματικότατη! Η εντύπωσή μου μετά ταύτα: Καλύτερα που δεν ήμουνα εκεί.
Ανάρτηση Σχολίου