MIA KAI KAMMIA

O don Basilio κατέβηκε για δύο 7αδες στο Τζάντε και νετάρησε να παραμείνει στην Ελλάδα κοντά δύο μήνους. Τα ψέμματα όμως τελειώσανε. Κι αύριο πετάει και πάλι μακρύα. Ήταν όντως μία αναψυκτική παραμονή, η οποία με τη βοήθεια των φίλων ήταν πάρα πολύ όμορφη. Εγέλασε, εκολύμπησε, επάντρεψε κι έψαλε μία καλή φίλη και εψήφισε, συμβάλλοντας στο 10 %. Αρχή και τέλος της διαμονής ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος, στον οποίο όλοι οι Ζακυθινοί χρωστάμε. Το post αυτό του το αφιερώνω.


Αντίδραση Ζακυθινού στα ωράρια της Δημοτικής Πινακοθήκης. Σα να λέει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει ή να παρατήσουνε τις δουλειές τους ή να χάσουνε το πρωινό της Κυριακής. Ή οι μαθητές να κάνουν κοπάνα (ζακυνθιαστί γανιό).


Ο (σωστός) Ζακυθινός και στο Κολωνάκι Ζάκυθο βλέπει.

Από τον άγιο Κωνσταντίνο Ομονοίας. Του δικού μας Ανδραβιδιώτη.


Η Αρμένικη Εκκλησία κοντά στην Πλατεία Κουμουνδούρου. Άλλο ένα μνημείο καταπλακωμένο από γειτνιάζοντα ξεράσματα. Η καλύτερη απόδειξη πως καλά λυσσάει ο Vertzak, για όσα γίνονται στο Μετόχι του Αγίου.


Δύο Ζακυθινοί φίλοι έξω από εκκλησία του Ψυρρή (άγιος Δημήτριος Χριστοκοπίδης)