Σαν σήμερα τα πλεούμενα από τσου Κουρτζολάρους (Σκρόφες) εφτάνανε στο Τζάντε, μετά τη γκλοριόζα βιτόρια τσι εφτά. Γλέπεις ήτουνα κι οι γκαλεάσες που επηγαίνανε αργά. Βέβαια, οι δικές μας οι γαλέρες τση Κομμουνιτάς με τον Κουτούβαλη, η "Nostra Signora" του Μουντίνου, η "Giuditta" του Μάρκου του Σιγούρου και η κάθου γύρευε πως τη λένε του Νικολού Φοσκάρδη, ήταν "σότιλε", ελαφρές.(1)*
Βλέπετε, όμως, τι τραβάει κι ο καψερός ο φανταστικός σοπρακόμιτος ο Βικεντιανός - Νταβιτσέντας του Κόντε των γραμμάτων, για να γυρήσει με τέτοιο καιρό. Κι από λίγο να χάσει και το Μώρο του (1).
Λέοντας σα σήμερα, θυμίζω πως η Μπατάλια εγίνηκε τσι εφτά. Ανήμερα παναπεί τση Αγίας Γκιουστίνας, μεγάλη η χάρη τση, όπου την είχαμε και στο Κάστρο.(2) Αλλά ήτανε ακόμα style vechio, αφού το Γρηγοριανό το "νέο" δεν είχε καθιερωθεί ακόμα ούτε στην ίδια την Ιταλία -και για τσου Βενετσιάνους, ειδικά στο Stato del Mar, δεν εκαθιερώθηκε ποτέ. Βάλε τις 13 μέρες που μας χώρίζουνε, μία κι άλλη έρχεται η σημερινή. Γιατί κατά πως λένε τα ντιάρια και τα ντοκουμέντα, στο Τζάντε η φλότα αριβάρισε τσι εννιά ή δέκα του μηνού. (2) Του ... δεκάτου.(3)
Ξέρουμε πως η Nostra Signora di Zante του Nicolò Mondini (sic) ήτανε στην αριστερή πτέρυγα υπό τον Agostin Barbarigo (έχει ο καιρός γυρίσματα), και η Giuditta di Zante του Marino Sicuro (sic), στο κέντρο υπό την ίδια την ετσελέντσα του τον Don Juan de Austria. Για τση Κομμουνιτάς και του Φοσκάρδη ψάχνουμε στις ανώνυμες βενέτικες γαλέρες.(4)
Τα πιστρόφια γιορταστήκανε με φέστες και μπανκέτες. Έτσι και οι Persiani επαιχτήκανε από "ευγενείς νέους" [sic Δε Βιάζης] -μία χαρά τα λέει ο σορ κόντες, τι σόι αρχοντόπουλα ήταν ευτά στα ξωφλήματα του 1500. Μηγάρις θα τα παίζανε "αγενείς νέοι", να γυρνάνε στο ακροατήριο και να τσου βρίζουνε, αλιμουντρωμένοι με ... τρυγία; Στο κάτω - κάτω τση Γραφής, δεν ήταν δα ομιλία καρναβαλίσια, σαν κι εκειές που παίζουνε οι βουρδούλοι ανήμερα Βαγιώνε και θέλουν να μας πείσουν ότι αναβιώνουν έθιμα. Το Ρεγκιμέντο ήτουνα μπροστά και στα 1571 το Ρεγκιμέντο εμέτραγε.(5)
<=== Οι άρμες ενός μπάρμπα του τότε Πρεβεδούρου μας (Paolo Contarini, ουδεμία σχέση με ορεινή κοινότητα του νησιού), ο οποίος μπάρμπας υπήρξε ντόζες. Όπως και κάμποσοι άλλοι Contarini.
Βέβαια ήταν ελεύθερη απόδοση του Αισχύλειου δράματος. Και χωράει πολλή κουβέντα για το αν επαιχτήκανε ξαπόστα για τα πιστρόφια τση φλότας, ή ήταν από τα μπρι έτοιμοι να την παίξουνε, ή τελικά την επαίξανε μετά από τη σχετική του Σενάτου το Φλεβάρη του 1572. Πάντως επαιχτήκανε, αυτό μετράει.(6)
Το "μπαρμπέρεμα" των Τούρκων εχαιρετίστηκε σε όλη τη Δύση ως νίκη σημαδιακή. Και με αυτό η Σάκρα Λίγκα εφινίρισε ... in gloria. Στο μεταξύ, επρολάβανε να ζωγραφίσουνε μικροί και μεγάλοι τη γκλοριόζα μέρα. Από τον δικό μας τον Ανώνυμο και τον Γκρέκο, μέχρι τον Τιτσιάνο και κατόπιν τον Τιέπολο -άσχετα, αν στο σχετικό άρθρο για το τρισάγιο, η κατά τ' άλλα κλεινή ΗΜΕΡΑ επροτίμησε τη ... ναυμαχία του Ναυαρίνου για εικονογράφιση. Και επ' ευκαιρία, η Κυρά η Λαουρένταινα τότες είχε δική τση εκκλησία στο Κάστρο και ουδεμία σχέση με ... βόιδα. Το Βόιδι είχε δικό του μοναστηράκι του Άη Γιώργη, γι' αυτό και το λέγανε Scoglio San Giorgio. Αλλά που μυαλό. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος αν τα περί Λαουρένταινας και ελπίδων των Ζακυνθινών του τότε οφείλονται στη σκάλα του ... Μιλάνου, αλλά ο ανώνυμος αρθρογράφος δεν μας πληροφορεί σχετικά.(7)
Μία από αυτές τις φαμόζες πιτούρες βρέσκεται και στο National Maritime Museum τση Μεγάλης Βρεττανίας στο Greenwich. Αυτή φιγουράρει παραπάνω. Ίσως είναι και η γνωστότερη μη αλληγορική παράσταση. Στο καπολαβόρο αυτό μπορεί κανείς να διακρίνει και τη γαλεάτσα του εξώφυλλου των δύο πρώτων τόμων του "Περίπλου" του μακαρίτη του Κόντε, λίγο πριν στρίψει. Η μακέτα του εξωφύλλου είναι του μακαρίτη του σορ Χρηστάκη του Ρουσσέα. Ο πίνακας είναι ενός H. Letter. Κι επειδή έτερος εξ ετέρου, κι ο Letter αντέγραψε χαρακτικό του Martin Rota (1572). Όχι, να μη μας λένε πως μόνο ο Κουτούζης μας κι ο Καντούνης μας επιτουράρανε με στάμπες.(8)
Μινούτσιες
1. Για το ποίοι ήτανε οι Σιγούροι τω καιρώ εκείνω βλ. τις εργασίες της Maria Fusaro. Οπού είχανε δικό τους εμπορικό εκπρόσωπο στη Λόντρα και εκαταφέρανε να τον διορίσουνε και κόνσολα. “Coping with transition. Greek merchants and ship owners between Venice and England in the sixteenth century” και “Coping with transition. Greek merchants and ship owners between Venice and England in the sixteenth century”, "Les Anglais et les Grecs. Un réseau de coopération commerciale en
Méditerranée vénitienne", στα www.eh.net/XIIICongress/cd/papers/10Fusaro90.pdf - www.cairn.info/load_pdf.php?ID_ARTICLE=ANNA_583_0605
Η "γοργόνα" της Giuditta ή εξελλ. Ιουδίθ και οι Σιγουρέικες άρμες είναι από την υποδειγματική σελίδα του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ. Να είναι καλά η Κυρία - το κάπα κεφαλαίο- Κατερίνα Ιω. Δεμέτη. Φυσικά, το άλλο καθίδρυμα με τους κρατικούς πόρους που έχει και τον εγωϊστικό τίτλο ΜΟΥΣΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ δεν αξιώθηκε ακόμα. Ε τι να σου κάνει ακέφαλο και κωλοβό, γιαμά. Ενώ αντίς είχε κεφάλι ... φτου Κύριε φυλακή τη στομάτη μου.
http://www.museumsolomos.gr/
2. Διον. Ρώμα, Ο ΣΟΠΡΑΚΟΜΙΤΟΣ, τομ. 1-2, Αθήνα: Εστία, 1999 β΄ εκδ., κεφ. 1:1 "ΤΑ ΠΙΣΤΡΟΦΙΑ". Το πορτραίτο του Κόντε από την παραπάνω ιστοσελίδα του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ, έργο του Ανατόλη Λαζαρίδη (1983).
3. Κι έτσι ονομάζαμε κάποτες τη Σαρτζάδα, Strada Giustiniana: από την αγία κι όχι από την οικογένεια Τζουστινιάν - Ιουστινιάνη Giustinian. Η τελευταία στο πρόσωπο του frater Johannes, ο οποίος υπήρξε Cavalier Gerosolimitano, διαχειριζόταν ανάμεσα σε άλλους ναούς τη Sta Anna dal Zante et S. Zorzi dalla Cefalonia dell’ordine di Gierosolimitani. Έτσι ήταν και γνωστή ως Αγία Άννα του Φρατζουή, ή στην Κο(υ)μμενταρία. Κατόπιν πέρασε in feudo στους Φοσκαρδαίους που την ανακαινήσανε στο ρίτο γκρέκο, και μετά από αυτούς στους Ζέζα. Από τους τελευταίους την αγοράσανε οι Κόκλα -Μπαζά. Πώς λένε οι Βενετσιάνοι Libreria Marciana = Μαρκιανή Βιβλιοθήκη; Ε τάλε κουάλε. Άσχετο τώρα τι μας λέει ο "Κατάλογος" του Μουσείου, όπου τόσα ξέρει, τόσα λέει λόγω ... "κακής ενημέρωσης του αρχείου" -και αυθαίρετης ερμηνείας των πηγών (Μυλωνά 1998: 128-29, αρ. 25).
4. Βλ. By Kenneth M. Setton, The Papacy and the Levant (1204-1571), p. 1086 [Πλήρως αναγνώσιμο ως google book).
5. Kατά πως μου τον είπε μια "συντρόφισσα", για ν' αποφύγει το χου αντί του κου. Ου βουρλισία. Αλλά γύρευε τι ξύλο είθε να είχε φάει η καψερή κάποτες, όταν εμείς είχαμε την ευλογία του Παπακωνσταντίνου -ζακυνθιαστί βλογιά.
6. “Las Galeras de Lepanto: Base de datos de las Galeras que participaron en la Batalla de Lepanto (el 7 de Octubre de 1571)”
7. Τι σόι ομιλίες επαίζανε, τόμου σε λίγο θα πηγαίνανε να ακούσουνε το "Ιδού ο Νυμφίος", μωρές κουμπάροι; Και στον ίδιο τόπο, αφού τα πλατώματα είχανε ακόμα ούλα εκκλησίες. Και οι εκκλησίες ακόμα είχανε εκκλησίασμα. Αλλά άλλο ομιλία καρναβαλίσια κι άλλο θρησκευτικού θέματος. Άλλο "Οι Γιαννιώτες" κι άλλο "Η Θυσία του Αβραάμ". Και δεν έχω αντίρρηση να παίζετε ανήμερα Βαγιώνε και την Κυρά μας τη Μαμή. ΑΛΛΑ ΜΗ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΜΕΤΑ ότι ΑΝΑΒΙΩΝΕΤΕ έθιμα. Γιατί θα πάθω εκειό που έπαθε κι ο πικολίνος Kόντες στον πρώτο του εκλογικό λόγο.
8. Πλάτων Μαυρομούστακος, "Η παρασταση των Περσων του Αισχύλου στη Ζάκυνθο το 1571: Νέα ερωτήματα για ένα παλιό αίνιγμα"
http://www.cup.gr/Downloads/PDF/spathis_ eisagwgh.pdf
9. Η Ζάκυνθος τιμά τη “Ναυμαχία της Ναυπάκτου” Ημερομηνία Δημοσίευσης: 15 Οκτωβρίου 2009 http://www.imerazante.gr/politismos/milaneio-mouseio-1510/
10. http://www.nmm.ac.uk/collections/explore/object.cfm?ID=BHC0261&picture=1content
* Ο Don Basilio δεν έχει βρει ακόμα λύση για το πως μετατρέπονται αυτόματα οι σύνδεσμοι - links. Αν όμως αντιγράψετε τα urls στην αντίστοιχη γραμμή, θα σας έβγει η σελίδα μία χαρά. Αν κανένας άγιος τον διαφωτίσει πως γένεται, θα είναι υπόχρεος.
